WAŻNE

ZEBRANIE RADY RODZICÓW 2022/2023

Serdecznie zapraszam w imieniu Przewodniczącej Rady Rodziców na zebranie Trójek Klasowych w dniu 28.09.2022 r. o godzinie 18:00 w holu głównym szkoły przy ul. Kresowej 7.

Z poważaniem

Dyrektor szkoły

Patron szkoły

„Każdy człowiek posiada wewnętrzną siłę popychającą go do  rozwoju. Siły tej nie można powstrzymać, ale dziecko, by ją  zużytkować potrzebuje pomocy dorosłych”. (M. Montessori)

Maria Montessori – włoska lekarka, pedagog, reformatorka wychowania przedszkolnego i wczesnoszkolnego.
Urodziła się w 1870 roku w Chiaravalle koło Ancony we Włoszech. Była jedynym dzieckiem Renildy Stoppomi Montessori, starannie wykształconej, wyzwolonej kobiety i Alessandro Montessoriego, byłego oficera, który po wystąpieniu z armii został urzędnikiem państwowym. Matka Marii, przestrzegająca surowej dyscypliny w domu, stale zwracała córce uwagę na wartość ciężkiej pracy i konieczność pomocy ludziom. Z tego powodu mała Maria musiała codziennie robić na drutach odzienie dla ubogich.

W wieku sześciu lat rozpoczęła naukę w szkole publicznej gdzie zdobywała nagrody za dobre zachowanie. Bardzo lubiła się uczyć, a chociaż nie była wzorową uczennicą, wszystkie egzaminy zdawała pomyślnie. Po ukończeniu sześcioletniej szkoły podstawowej kontynuowała naukę w przyrodniczo – technicznej szkole dla chłopców.

Wbrew woli, przede wszystkim swojego ojca, studiowała medycynę na włoskim uniwersytecie i w 1896 roku jako pierwsza Włoszka otrzymała tytuł lekarza, kończąc studia z wyróżnieniem. Podczas swej praktyki medycznej Montessori zainteresowała się dziećmi, którym nauka sprawiała trudności. W tym celu studiowała, m.in. pisma francuskich pedagogów: Jeana Itarda, który jako pierwszy stosował bodźce sensoryczne  w pracy z dziećmi upośledzonymi oraz Gasparda Seguina, który uczył swoich podopiecznych czytać i pisać, stosując ćwiczenia fizyczne pobudzające percepcję dzieci.

W latach 1897-1898 Montessori studiowała pedagogikę i antropologię na uniwersytecie w Rzymie. Publikowała artykuły pisane z doktorem Giuseppe Montesano i wygłaszała odczyty na tak różnorodne tematy, jak wojna i pokój, prawa kobiet i edukacja.

W 1900 roku została mianowana dyrektorem Szkoły Ortofrenicznej, placówki metodycznej dla nauczycieli. Wypracowała nowatorskie metody nauczania dzieci upośledzonych.
W 1901 roku opuściła instytut, aby kontynuować studia. Równocześnie wykładała na uniwersytecie w Rzymie nauki przyrodnicze i  medycynę.

6 stycznia 1907 roku otworzyła w San Lorenzo, ubogiej dzielnicy Rzymu, Casa dei Bambini (Dom Dzieci) – zakład wychowawczy dla dzieci w wieku przedszkolnym. Zaskakujące sukcesy, jakie osiągnęła w pracy z dziećmi i rosnące zainteresowanie nową metodą pedagogiczną sprawiło, że zaczęto zakładać podobne placówki w innych krajach europejskich i Stanach Zjednoczonych.
Maria Montessori przekazywała swoją wiedzę na wielu międzynarodowych kursach. Publikowała również swoje główne myśli.

W 1916 roku przeniosła się do Barcelony i założyła tam dom dla dzieci mieszkających przy kościele, przejmując nad nimi opiekę pedagogiczną. Na całym świecie przybywało przedszkoli i szkół Montessori. Obszar wpływów jej pedagogiki rozciągał się od Europy poprzez Stany Zjednoczone oraz do Indii
i Japonii.

Niezmordowanie działająca i podróżująca Maria Montessori walczyła w latach dwudziestych o zachowanie pokoju. W budzących ogromne zainteresowanie wykładach podkreślała, że pokój i wychowanie są ze sobą powiązane.
Wraz z nadejściem socjalizmu narodowego w Niemczech oraz po zwycięstwie faszystów w Hiszpanii jej dotychczasowa praca w tych krajach została zniszczona. Szkoły Montessori zostały też oficjalnie zakazane w faszystowskich Włoszech, a jej książki palono.

W 1936 roku musiała uciekać z Barcelony i przeniosła się do Amsterdamu. Trzy lata później, wraz z synem Mario, osiedliła się w Indiach. W tym czasie rozwinął się hinduski nurt pedagogiki Montessori.
Po zakończeniu działań wojennych Maria Montessori ponownie podjęła wysiłki
w celu odrodzenia ruchu społecznego na rzecz swojej metody. Zaowocowały one reaktywowaniem starych i powoływaniem nowych stowarzyszeń, ośrodków szkoleniowych, przedszkoli i szkół montessoriańskich.
W osiemdziesiąte urodziny Marii Montessori zorganizowano spotkanie poświęcone zagadnieniom jej pedagogiki. Przerodziło się ono w międzynarodową konferencję, podczas której wygłosiła trzy wykłady. Zawarła w nich wszystkie podstawowe idee swojej teorii. Sformułowała też słynne zdanie stanowiące podstawową zasadę wychowania Montessori:
                                      „Pomóż mi zrobić to samodzielnie”.

Maria Montessori zmarła 6 maja 1952 roku w Noordwijk w Holandii. Od czasu jej śmierci Amsterdam jest siedzibą Międzynarodowego Stowarzyszenia Montessori (AMI), koordynującą działalność placówek i stowarzyszeń montessoriańskich na świecie oraz zajmującą się kształceniem nauczycieli.
Maria Montessori była wyróżniana najwyższymi odznaczeniami przyznawanymi przez rządy i uniwersytety wielu krajów za osiągnięcia pedagogiczne zawarte w ideach metody wychowawczej. Przyznano jej min. in. tytuł doktora honoris causa uniwersytetów w Sorbonie i w Amsterdamie, Krzyż Legii Honorowej, nominowano ją trzykrotnie do pokojowej Nagrody Nobla.

Jej działalność pedagogiczną popierali i błogosławili papieże: Benedykt XV, Pius X,  Pius XII, Paweł VI.
W setną rocznicę urodzin Marii Montessori papież Paweł VI podkreślił w swoim wystąpieniu, że „tajemnicy jej sukcesów, a w pewnym sensie samych korzeni jej osiągnięć naukowych doszukiwać się należy w jej duszy, czyli w tej szczególnej wrażliwości duchowej i jednocześnie kobiecej, która umożliwiła jej dokonanie „przełomowego odkrycia” dziecka i pozwoliła zbudować na tej podstawie oryginalny system wychowawczy” (Insegnamenti di Paolo VI).  Słowa te przypomniał przed konferencją w Pekinie papież Jan Paweł II.

Szkoła Podstawowa nr 27 im.Marii Montessori w Lublinie © 2018 - 2022 Frontier Theme